پشیمانی چه سود؟
در شب سه شنبه ۲۲ جمادی الثانی در سال 13(هجری) عبدالله بن عثمان معروف به ابو بکر بن ابی قحافه در سن 67 سالگی ، از این جهان به سوی سزای اعمالش رخت بر بست .(1)
به قولی مرگ ابو بکر در 27 جمادی الثانی بو ده است(2).
او مدت دو سال و سه ماه و بیست و دو روز غاصب خلافت بود، و اولین کسی بود که بعد از شهادت پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلم ) به انتخاب اعضای سقیفه بنی ساعده خلیفه شد.انتخاب ابو بکر به گونه ای بی حساب بود که عمر با آنکه خود گرداننده برنامه سقیفه بود می گوید :
(( بیعت با ابوبکر امری بدون تدبیر و مشورت و دقت بود ، مثل زمان جاهلیت ، که خداوند مسلمانان را از شر آن محفوظ داشت. هر کس چنین کاری را تکرار کند او را بکشید))(3) .
اهل سنت در علت مرگ او نوشته اند : ابوبکر در روز دوشنبه 7 جمادی الآخر غسل کرده بود، و آن روز هوا سرد بود . به این دلیل سرما خورد و تب کرد ، و 15 روز این تب ادامه داشت، و به نماز نمی رفت، تا در شب سه شنبه 22 جمادی الآخر بعد از آنکه خلافت را به عمر وا گذار کرد ، مرد(4).
قبل از وفات عثمان را برای نوشتن وصیت نامه ای در باره خلافت طلب کرد که امر خلافت بعد از ابوبکر با عمر بن خطاب باشد. او کلمه ای گفت و بیهوش شد، و بقیه را عثمان از پیش خود نوشت که امر خلافت با عمر است. ابو بکر به هوش آمد و عثمان را دعا کرد که آنچه او می خواسته نوشته است(5).
باید پرسید : چرا هنگامی که پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم ) در روزهای آخر عمر کاغذ و قلم خواست تا وصی بعد از خود را به امر خداوند معین کند نسبت هذیان به آن مقام معظم دادند؟
ابوبکر هنگام مرگ کلماتی گفت . از جمله اینکه
:(( کاش تفتیش خانه فاطمه و علی (علیهما السلام ) نمی کردم )) (6).
همان تفتیشی که شهادت پاره تن پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم ) را به همراه داشت.
(1). تتمه المنتهی : ص 10 . تاریخ الخلفاء : ص 81 . فیض العلام : ص279. بحار الانوار : ج29 ص 521.
(2). مسمار الشیعه : ص 32. العدد القویه : ص 343. مصباح کفعمی : ج2 ص598 . مصباح المتهجد: ص 732. بحارالانوار : ج95 ص 200 .
(3). الغدیر:ج5 ص370. صحیح بخاری: باب رجم الحبلی: ح 6681. مسند احمد: حدیث393. سیره ابن هشام: ج4 ص 308.
(4). تاریخ الخلفاء : ص81 . بحارالانوار: ج29 ص 521.
(5). شرح ابن ابی الحدید: ج1 ص 165.
(6). مروج الذهب : ج2 ص 308. تتمه المنتهی: ص 10 . الامامه و السیاسه : ج1 ص18. سبعه من السلف: ص 77. تاریخ طبری: ج4 ص 52. میزان الاعتدال : ج2 ص 215 .}(*)
*: تقویم شیعه – عبدالحسین نیشابوری ص 143و144